Ik weet wel dat we zowel frans als nederlands moesten praten en ook nog duits wanneer de duitstalige kinderen op paasvakantie kwamen.
Ook de verschrikkelijke verplichte duincrossen en de vele verplichte strandspelen in weer en wind, winter en zomer, staan mij nog voor de geest. Het planten van de takkebossen richting Vossenslag vergeet ik ook niet meer. Dat was de hobby van Francis, de hoofdverantwoordelijke van de sioux en de copains (die er waarschijnlijk nog steeds werkt).
De sprookjes van 1001 nacht waren onvergetelijk: de grote woestijntent in de Tritonzaal en de fakir (een pappie van de copains) die met blote voeten door echte glasscherven liep en echte naalden door zijn wangen en armen prikte.
Ik weet ook nog dat we eens met de sioux mijn auto hebben geschilderd in allerlei felle kleuren en vormen.
Zo stond hij enkele weken op de parking te pronken tot pappie René (sioux) er op een mooie dag mee in panne viel.
Ik herinner mij ook nog de bijnamen van de twee welbespraakte onderhoudsvrouwen: Spic & Span.
Er was in het hiss ook een studentenclub (de zandstuivers, denk ik), die af en toe studentenactiviteiten inrichtte.
Als mascotte hadden ze een grote pluchen beer die altijd ergens heimelijk opgeborgen werd uit terechte angst om ontvoerd te worden door het 1ste en 2de jaar (van die beer heb ik ook nog een foto toen ik hem ontvoerd had)
Dit zijn zowat de eerste herinneringen die mij te binnen schieten.
Dankzij het toffe jaar dat ik bij de sioux beleefde koos ik daarna voor het beroep van opvoeder, dat ik sinds het verlaten van het hiss nog steeds uitoefen.
Was in zeepreventorium tijdens de woelige jaren 1963 - 1969.
Als 17 jarige geen senicure. Doch de toenmalige verloofde (19jr) van de monitor (24jr) maakte het verblijf voor mij ZEER aangenaam. Het sprookje was echter van korte duur (3mnd). Reden, volgens de destijds o zo correcte directie: ONHANDELBAAR GEDRAG ().
Was en astma- en poliopatient. Ik hoop dat de beenhouwerszoon ondertussen z'n trauma heeft verwerkt. Alle gekheid op ….
De medische staf en lerarenbestand waren MEER dan goed. Met dank aan allen. Voor de nakomelingen wens ik het allerbeste en zo min mogelijk asociaal sociale assistenten.
Vriendelijke en gezonde groeten,
C. SMAELE
| 22.01.2007 - 23:45:26
| frans |
|---|
@ C. Smaele
Wat ik u wil vragen of u van het gentse afkomstig zijt ? |
Hallo,
Het was 1969 of 1970 dat ik daar was —ik was 11 jaar oud. Maar ik heb geen goede herinneringen aan die periode daar. Mijn vader was militair en toen gestationeerd in Duitsland. Tussen onze woonplaats en de zee was wel meer dan 600 Km. Dit had natuurlijk tot gevolg dat ik ook weinig contact had met mijn ouders.
In onze slaapzalen zijn veel rare dingen gebeurd. Elke nacht werden de "stoute" jongens uit hun bed gehaald en wie weet wat er allemaal gebeurde. Ik herinner me wel dat ze wenend terugkwamen. Ik sliep —ik herinner me de verdieping niet meer— in de derde grote kamer, in het laatste bed van de rechtse rij, helemaal in de hoek, en had een goed overzicht. Ik had steeds schrik dat op een dag ik ook uit mijn bed zou gehaald worden. Gelukkig lieten ze mij s’nachts gerust.
Ikzelf was het slachtoffer van plagerijen van een van de begeleiders die een slechte legerdienst in Duitsland achter de rug had. Telkens hij van dienst was, werd ik gebruikt voor allerhande dwaze karweien. En die Francis die jij op uw website gebruikt, was een plant. Hij was in die tijd de hoofdopziener en trok er zich niets van aan wat er op onze verdieping gebeurde.
De dril van de douches, waar we in rijen van 10 maar enkele seconden hadden om ons te wassen en de dril van het bedelen van tandpasta waren heel kleinerend. Het bijna constant naakt zijn tot na het douchen en nadien het bedelen om een papieren zakdoekje te krijgen waren onterend.
Op een dag had een jongen in zijn bed geplast. Het was niet de eerste keer. Hij had een serieus psychologisch probleem maar daar wilde men schijnbaar niet van weten. Als straf werd hij uitgekleed en diende hij zijn natte kleren en en zijn vuile lakens te tonen aan de andere kinderen. Ook aan de meisjes op de andere verdiepingen.
Van Pierre Willbroodt, die ook vermeld werd op je website —ik was zijn naam vergeten— heb ik ook een verhaal. Ik was een zwakke jongen en
dikwijls ziek. Bij aankomst in het preventorium werd ik onmiddellijk in de infirmerie geplaatst waar ik een aantal lieve verpleegsters heb gekend. Eentje had zelfs een zoon die ook in het preventorium was. Zijn naam -denk ik- was Benedikt. Ik mocht het gebouw nooit verlaten als het te warm of te koud was, als er teveel wind was en als het bewolkt was.... Ik voelde me opgesloten en keek dikwils droevig naar buiten naar de andere kinderen die buiten speelden.
Willbroodt was een tiran, kon niet met kinderen omgaan en snauwde hen permanent af.
Op een dag diende ik X-rays van mijn longen te laten nemen. Dat duurde wel een tijd. Ik heb dat meerdere keren ondergaan maar deze keer was het anders. Hij vertelde dat er iets mis was met mijn ruggegraat en dat hij me diende te onderzoeken. Er is nooit iets mis geweest met mijn ruggegraat?!?!?
Hij beval me om mij helemaal uit te kleden en hij heeft 10-tallen fotos van mij genomen in verschillende posities. Ik stond toen op een draaibare schijf. Ik heb dat gemeld. Men deed erg eigenaardig maar ik heb daar niets meer van gehoord. Ik ben ook nooit meer geroepen geworden.
Ik heb door mijn negatieve ervaringen GEEN enkele behoefte om herinnerd te worden aan het zeepreventorium.
Groeten,
Charly
bonjour;
nous sommes des anciens élèves du prévent et nous aimerons encore avoir bien plus de photos car cela reste de bons souvnir ( des années 80 a 90 ) comme style je vous cite certains noms ; cathy bullens , benoit et bernard horvath ; dubuissons isabelles ; latteur muriel ; honore rudy ; jean_manuel fereira ; helmi hasni ; igne borg ; ilse devet; christine wilbaut ; francoise driech ; ect....... cela nous ferais plaisirs d'avance merci signer latteur muriel et honore rudy
Geachte Heer Marc Doigny,
Enkele dagen geleden heb ik het domein "zeepreventorium.org" via Google gevonden. Ik was stom verbaasd. Op internet was de informatie over Dr. Alexander tot voor kort uiterst schaars, summier en veelal nietszeggend, in schril kontrast met zijn grote bekendheid in de 60-tiger jaren. En nu plots deze uitgebreide site.
Uiteraard was ik benieuwd wie de licentie-houder van zeepreventorium.org is. Via "whois zeepreventorium.org" en verder via "verfaillie.com" heb ik enige achtergrondinformatie over uw persoon kunnen ophalen. De inhoud van de subdir "bulletins" op uw site verschaften mij verder info over uw verblijf in het preventorium en ook persoonlijke gegevens.
Als naïeve, maar enthousiaste en idealistische jongeling van 18, was het Zeepreventorium de locatie waar ik, na het beeindigen van mijn studie's, voor het eerst aan de slag ben gegaan, en dit vanaf 07/1959 tot 08/1966.
Het is een periode waar ik nog vaak aan terugdenk, deels met weemoed, maar ook deels met grote verbittering. Geen enkel werk heeft mij nadien dezelfde afwisseling en voldoening gegeven dan deze 7 jaren "prevent", niettegenstaande het feit dat ik er gewerkt heb onder het gezag van de despotische figuur die Dr. Alexander was.
Van 1960 tot 1966 heb ik regelmatig enkele foto's gemaakt in het preventorium. Deze collectie bevat ongeveer 350 beelden.
Over het gebouwtje op afbeelding 247 heb ik een 8 mm-film (géén super-8) zonder klank. Dit filmpje van 20 minuten toont de volledig opbouw.
Dit gebouwtje werd niet gemaakt door de "mammies" en de "pappies" (ik geloof niet dat deze benamingen reeds werden gebruikt in mijn periode), maar is een initiatief van de "adolescenten" onder leiding van hun monitor Alfons (Fons) Laverge. Slechts later hebben de HISS-studenten ook een steentje bijgedragen.
Het zijn echter de patienten zelf die het bijna volledig hebben gebouwd.
Ik ken uiteraard noch uw beweegredenen noch uw volledige doelstellingen voor creatie van deze site. Voor zover ik kan beoordelen, in de allereerste plaats een steun- en kontaktpunt voor (ex) patienten. Hiermee wordt een sociaal facet ingevuld, dat ik enkel kan toejuichen. Verder voorziet U heel wat ruimte voor een documentair-historisch overzicht van het instituut, hetgeen een breed publiek zeker zal interesseren.
U benadrukt de onafhankelijkheid van uw site ten opzichte van het instituut, en ook de goede verstandhouding die U er mee heeft. U vermeldt tevens het uitgebreide volume archiefmateriaal waarover U kunt beschikken.
Ik kan enkel gissen waaruit dit materiaal bestaat. Er moet enorm veel fotomateriaal zijn (alle evenementen en gebeurtenissen werden gefotograferd door Pierre Wilbroodt) en ook veel video-materiaal (op gang gekomen op een latere datum). Verder ook veel persknipsels: alles wat in de pers verscheen ivm het preventorium werd door een gespecialiseerd bureau verzameld en opgestuurd. Uiteraard kan ik slechts spreken van de periode dat ik er was.
Indien dit het materiaal is waarover U beschikt, dan zullen mijn foto's weinig of niets kunnen toevoegen. Om U enig idee te geven zijn ze in sterk gecomprimeerde vorm hier bijgevoegd. De beelden 253 t.e.m. 278 worden reeds gebruikt op de site www.uitkerke.be (of rechtstreeks bereikbaar via www.uitkerke.be/FOTO'S/Vliegmeeting/index.htm ). Indien U toch interesse mocht hebben, laat me iets weten. Ik stel de beelden met plezier ter beschikking.
Met vriendelijke groeten,
Jaak Mahieu
