Uitleg over de beplantingen Onder begeleiding van pappie Francis

De fotoreeksen op deze pagina zijn afkomstig van Francis Asaert, die toen de enige professionele begeleider van onze sekties Sioux en Copains was (de andere opvoeders waren de hoge-school studenten van de HISS). De foto's werden op plakkaten geplakt en in de sekties bevestigd. Zijn manier van schrijven komt mij bekend voor...

Francis Asaert était le seul moniteur professionel des sections Sioux et Copains (les autres moniteurs étaient des étudiants de l'école supérieure du HISS). Boy scout un jour, boy scout toujours, il prenait son job à cœur; les photos présentées sur ce site proviennent de paneaux informatifs qu'il plaçait régulièment dans les sections. Son écriture unique me revient à l'esprit.

Luchtfoto's Luchtfoto eind jaren '60 Luchtfoto's begin jaren '70 "Als ploegen landen worden Als jokers ingezet kunnen worden Zijn estafettes extra plezierig!" schreef pappie Francis. Voor mij gold: Als ploegen landen worden... dan wordt ik apatride! Pappie Francis deelt de lakens uit... ...waarop onze nummers geschreven zijn. Le début du jeu De Olympische Spelen Les Jeux Olympiques

A l'époque, tout le monde trouvait normal que les enfants plantassent des fagots (les GSM n'avaient pas encore fait leur apparition et l'imparfait du subjonctif était encore de mise). Maintenant, cela serait considéré comme exploitation d'enfants et te garantirait un séjour en prison (service des travaux forcés). Ce n'est pas bien visible sur la photo ci-dessous, mais vu du ciel les fagots forment le texte suivant:

Het terrein gelegen ten westen van het zeepreventorium behoorde ons ook toe. Dit waren de "nieuwe terreinen" dat als speelterrein gebruikt werden. Een Bailybrug over de paardendoorgang vormde de verbinding tussen beide terreinen. Wij waren heelwat talrijker in die tijd en de duinen hielden het niet lang vol. Om erosie van de duinen tegen te gaan was er slechts één oplossing: takkebossen planten!. Naderhand zijn de nieuwe terreinen een natuurreservaat geworden. Er werden takkebossen en helmgras gepland in het nieuw terrein, rond het grote put (dat veel te groot aan het worden was) en op de noordflank van de duinen.

In die tijd vond men het normaal dat kinderen takkebossen zouden planten. Tegenwoordig riskeer je een gevangenisstraf want het wordt aangezien als kindermisbruik. Het is misschien niet goed zichtbaar op de foto, maar van de lucht gezien vormen de takkebossen volgende tekst:

Vergelijking luchtfoto's jaren '60 en '70

Luchtfoto's begin jaren '70
Een paar jaar later zijn de nieuwe terreinen volgeplant met takkebossen. Intrinsiek hebben de takkebossenplantages geen negatieve invloed gehad op de ontwikkeling van de kinderen (het was gewoon een afwisseling, takkebossen planten in plaats van intervallopen).

La différence entre les photos de la fin des années '60 et le début des années '70 est éloquente: tous les "nouveaux terrains" ont été plantés de fagots. En soi, planter des fagots n'était pas néfaste; c'était même un agréable divertissement comparé aux courses d'interval et à la piste d'obstacles.

22.12.2006 - 20:10:09 frans callenaere Als oud-student (zelfde klas als Francis Asaert) wil ik hier nog even aan toevoegen dat het planten van takkebossen voor de direktie ook een goedgevonden aktiviteit was om de studenten bezig te houden wanneer een groot deel van de kinderen naar huis vertrokken waren tijdens het kerstverlof bv.. Ik herinner mij voornamelijk de 'stage-aktiviteit' (sic) ons opgelegd op 25 december 1966 wanneer we met een tiental studenten in de bijtende koude vanaf 8 uur 's morgens tot 16 uur takkebossen in de duinen moesten planten. Toen we na onze dagtaak aan de Villa van dr. Alexander gekomen waren kwamen we dhr. 't Felt tegen die ons verplichtte om nog twee uur aarde op de duinen bij de Helio te gaan uitwerpen. Dit was de toestand in 1966. We mogen gerust stellen dat de studenten in die tijd werkelijk meer als gratische gastarbeiders gebruikt werden dan als iets anders. Takkebossen planten was dus niet alleen een ecologische bedoening.

Onze inspanningen om de duinen te redden hadden maar een matig resultaat.
De eerste beste storm en de helft van ons labeur werd weggespoeld.

---

Spel zonder grenzen - jeux sans frontières

Si l'hiver nous apportait sa moisson de fagots à planter, l'été nous apportait son lot de jeux. Te rappelles-tu des Jeux sans frontières (présentés à la RTB par Paule Herremann (disparue en 1991 "dans un grand éclat de rire") et Guy Lux, Léon Zitrone et Simone Garnier à l'ORTF). Le prévent se devait d'organiser sa version des jeux sans frontières. Dès que les sections étaient rangées par pays, je me sentais irrésistiblement devenir apatride et tu ne me voyais plus pour le reste de la journée. Les jeux, c'est bon pour les autres.

Un jeu d'estafette tout ce qui a de plus classique, mais mis au jour "international". Pendant que les enfants se démènent, les pappies attendent. Au fond de l'image, tu vois les murs d'enceinte blancs peints de dessins d'enfants. En un sens, le prévent n'était pas si mal que cela...

En plus des estafettes du style "jeux sans frontières", le prévent suivait l'actualité sportive de près et avait ses olympiades. Si tu avais le malheur d'être présent lors d'une année olympique (j'ai subi deux olympiades), tu avais ta ration d'épreuves sportives en tout genre: saut en hauteur, saut en longeur, course à pied à la plage, course à pied dans les dunes, course autour du batiment. Chaque jour, pappie Francis écrivait de son écriture typique les résultats sur de grandes feuilles qui étaient placées dans le couloir des sections. Je croupissais chaque fois à la dernière place, sauf pour mon activité préférée: m'encourrir du groupe.

Pappie Francis est devenu par après chef du matériel. On pouvait s'addresser à lui pour tous les articles de jeu, mais gare à toi si tu osais ne pas rapporter le matériel! Son sobriquet boy scout "le hamster indécrottable" lui a été attribué dans les années 1975, comme l'indique l'article dans A-magazine (7 décembre 1976).

26.10.2009 - 12:06:02 Goossens Guido Ik beaam de gedachte van Frans Callenaere teven ook mijn opvoeder (Hai Frans) geweest bij de Grand Garçons en later van naam verandert naar Copins was er van schooljaren 1962-1963, 1966-1970. Vond zelf dat dat wij als kinderen in die tijd goed kope werkkrachten waren van het Prevent. Spelen is dikwijls niet in huis gekomen maar werken ! a volonté. Vrachtwagens brachten steeds nieuwe aarde aan kam letterlijk precies van een slagveld zat vol met kogelhulzen of onafgeschoten kogels, heb zelf ook een revolver (verroest) in teruggevonden heb wel moeten afgeven, en moesten wij (13 jaar) met kruiwagens je moet begrijpen als kinderen was het om ter meest aarde in de kruiwagen vervoeren ( goed voor een te jonge rug) om te verdelen over de ruimtes waar eerder bosjes duindoorns hadden gestaan om mooie grasvelden mee aan te leggen, die ook om meer open ruimtes te creëren. Veel van deze groene grasvelden zijn toen in die tijd door onze groep ontstaan. Met een tractorgrasmaaier werd da aarde geëffend door een werkman van ‘t Prevent. Oef als dat achter de rug was tja takkenbossen planten en niet te vergeten nog dagen duinhelm geplant. Schop in het zand duwen een duinhelm aan ieder uiteinde van de schop in de grond steken en terug toe doen met de voet. Het kosteloos werk (bezigheidstherapie) was opgeknapt. Doch ja die dingen moesten ook gebeuren en de tijd verstreek. En ik ben er nog.

28.10.2009 - 19:50:53 Goossens Guido Als groepen was het bekend dat indien wij ons buiten de gebouwen verplaatsten wij diverse mars liederen zongen en zo op pas liepen als mooie militaire compagnies. Als wij op verplaatsing gingen om te gaan “werken” of er van terug kwamen zong onze groep regelmatig de Copins het refrein van dit gepast liedje op dat moment, Le Travail C'est La Santé Refrain: Le travail, c'est la santé Rien faire, c'est la conserver Les prisonniers du boulot N'font pas de vieux os! Van Henri Salvador Année 1965 Om elkaar moed in te geven en ons nieuwe kracht en moet in te pompen.

Code à introduire In te geven kode