Maintenant, quand on demande aux enfants "Dessines-moi un poisson", ils te dessinent un fish stick.
|
|---|
In zijn tijd was deze kortfilm van Jean Mil revolutionair te noemen: het ontving zelfs talrijke prijzen in internationale festivals met zijn (voor die tijd) flitsende montage en speciale effekten. De film kreeg talrijke onderscheidingen, waarbij het soms onduidelijk is of de film zelf, of de opvallende onderwijsmethoden gelauwerd werden. De film toont aan dat astma-patientjes een normale leven kunnen leiden: een deel van wat er in het preventorium gebeurt komt dan ook niet in beeld: kinesie, drainage, de bloedprikken in de vinger,… het is alsof het medisch paviljoen niet bestaat!
| Direktie | Dr. Fernand Alexander
| Schooldirektie | Magda Corné-Vandamme | Flora Nijsters-Decoster Josef Vanhoutte Een film van | Jean Mil
| Met | "Jean Luc" | Mammie Claudine Muyshondt-Backers de snoepies, suskes, smurfen, jerommekes, sioux, copains, beach boys, nayaden, teenagers en de studenten van het zeelyceum Eregasten | François Glorieux | Kari Bert (action painting) Scenario | Jean Mil | Leo Feytens Dialoogbewerking | Julien van Remoortere
| Teksten | Dr. Fernand Alexander | Dr. Walter Debrock Camera - Montage | Jean Mil
| Montage assistent | Roland Swaenepoel
| Sonorisatie | Leo Feytens
| Medewerkers | Jean Chevaillier | Rina Cordier Willy Desomer Marc Devolder Agnes Leys Jean Pierre Markey Frans Sinnaeve Jan Vandenbussche Erik Vanhelsuwe personeel en studenten HISS Produktie en distributie | Noctiluca Miliaris
| Realisatie | Jean Mil
| |
Pagina's over Jean Mil I Jean Mil II
Van de film "Het Huis in de Duinen" bestaat er een lange en korte versie, respectievelijk voor in- en externe presentatie. De korte versie werd gepresenteerd op enkele filmfestivals. De lange versie is uiteraard wat te langdradig. Van harte, Emiel en Alby |
Bedankt voor een excellent website. Het brengt sommige goede and triestige herinneringen op. |
Was patient in het jaar 1965 - 1966 (nummer 329 en later 471). Men zegt dat nummers nooit meer vergeten worden en dat klopt. Twee vraagjes is deze film het huis in de duinen ergens verkrijgbaar en laatste vraagje in het jaar 1965 hadden we een zekere mamie Yvette Mussely. Iemand een idee wat er van haar geworden is? Heb met veel plezier de site bezocht en de aangename en ook sombere gedachten als 10 jarige toen kwamen weer naar boven. Rob Knippenberg (info knipp@EDPnet.be |
j'etais copain de 1969 a 1970 patrick.bottu@auvipartners.be Merci |
| Een film van | Omer Grawet Marc Rawoens Raf De Boeck Marcella Grawet-Michiels Advies | Dr. Fernand Alexander | Jean Chevaillier (hoofdkinesist) Produktie | De vrienden van het Zeepreventorium | voorzitter Raoul Bonnel |
Ce film qui est plus récent que le précédent a un style paternaliste qui le rend très désuet. Le but du film, où le personnel est régulièment filmé est probablement d'essayer de restaurer la cohésion de la "communauté A"; c'était l'époque où les méthodes de Fernand Alexander étaient très contestées. Ce film doit surtout être vu comme un document d'époque.
Het prevent behandelt al meer dan 20 jaar mucopatienten, maar dit valt niet zo op als de behandeling van obesitas (halverwege de jaren '90 begonnen).
|
|---|
Wat eigenlijk een informatieve film voor ouders van kinderen in het Zeepreventorium had moeten worden is verwaterd tot een videoclip: korte scènes waarin in minder dan 30 woorden iets uitgelegd wordt. Ieder hoofdstuk ingeleid door een luide jingle om slapende toeschouwers weer wakker te schudden. Muggezifters zoals ik zullen vallen over de kleine technische mankementen (OK, Jan-met-of-zonder-petje zal die waarschijnlijk niet merken, maar het toont een gebrek aan professionaliteit). Een vergelijking voor de electriciens: het is alsof er geen kabelgoten gebruikt werden en de kabels met plakband aan een waterleiding bevestigd zijn.
De film is een schematische voorstelling, dat zie je nog het best aan de cover: de hoofdgebouwen zijn schematisch getekend, je zou het zeepreventorium zelfs niet herkennen op de tekeningen.
Iemand die nooit ervaring heeft gehad met fotografie, met het filmisch in beeld brengen van een verhaal, met interviewtechnieken zal dit een geslaagde film vinden. Echter: de film kan nog het best vergeleken worden met een vette hamburger, een goedkope (???) clip op JimTV, een reklame voor waspoeders,... Als bedrijfsfilm is de kortfilm geslaagd, maar het voelt aan als convenience food: veel te duur en weinig in je maag. Waarschijnlijk leg ik de lat te hoog. Ik heb namelijk "Het huis in de duinen" gezien. Wat is eigenlijk de bedoeling van die kortfilm? Wat is zijn finaliteit? In de bedrijfswereld zou men het hebben over de ROI ofte de Return On Investment. Bedrijfsfilms worden vertoont als publireportages op Focus of Kanaal-Z, maar wat met deze film? Eén copietje voor Euromut en de origineel roemloos laten verdwijnen in het archief van de Prevent Spaarders na één dag vertoont te zijn geweest? En nu tijd voor reklame! Ik vraag me af welke slogan ze op de zakken van Mediamarkt zouden plakken bij een Open Bedrijvendag in het gekkenhuis van Beernem.
Had het anders gekund? Misschien. Ik zou de film gemaakt hebben vanuit het perspectief van het kind (dus ook met de camera op dijhoogte), want kinderen, waarover het eigenlijk gaat, komen in de film enkel aan bod als props, als accessoire. Het cyclus van een kind in het zeepreventorium, gezien zowel over de période van de behandeling (drie maanden, onthaal, opvang in de groep, de traditionele prevent-feesten, “sortant”) als over één dag. Liever een remake van "Het Huis", dan "Gemeenschap B". "Heeft iedereen de oogjes getekend?" deze scène zou in om het even welke school genomen kunnen zijn. Het uniek zijn van het zeepreventorium zou uit ieder beeld moeten blijken, zodat iemand die de kortfilm halverwege bekijgt niet denkt 'de zoveelste kortfilm over een doodgewone school met teveel geld'.
De film is te koop aan het onthaal van het Zeepreventorium voor de prijs van 5€ (sponsoring door de nationale Loterij en een mutualiteit). Mensen die het preventorium willen bezoeken, bijvoorbeeld omdat hun kind opgenomen moet worden, krijgen de film en een koffie in hun handen geduwd. Voor de prijs van 10€.
|
|
|
Code à introduire In te geven kode |
|---|
| 28.10.2006 - 12:45:48 | barbara | bonjour et oui mesieur chavalier c'est grace a lui que j'ai appris a nager ohlala j'ai ete insupportable avec et je me mettais au milieu du bassin il me disais nage et moi je disais non alors il m'a dis si je viens dans l'eau attention et je vais te mettre dans le grand bassin d'ostende et vite que j'ai nage je n'oublierai jamais ses paroles nages pense qu'il y a un crocodiles derriere toi aujourd'hui je dis la meme choses a mes filles comme quoi il y a eu du bon merci a vous tous |
|---|
