| Navigation Forum | Zeepreventorium Préventorium Marin | Diverse bijdragen | Diverse |
|---|
Vue de la grande pelouse; à gauche, vous remarquerez la Villa Kantekraai (originallement résidence du docteur principal, puis services du personnel), qui fût longtemps laissée à l'abandon et qui a été abatue pour faire place aux nouveaux batiments. |
A chaque étage, une volée de balcons donnant plein sud le batiment date du temps de la tuberculose; la cure de soleil était pratiquement le seul traitement disponible. | |
![]() Août 1970 à la réception Les fauteuils en osier ont servi jusque bien dans les années 1990. La culotte courte était obligatoire même en hiver.
| ![]() 30 ans plus tard, le 30 juin 2002 En compagnie de Pascal Nyssen. Comme on a changé, tous les deux! |
Photo de Pascal Nyssen du temps du préventorium.
Het Zeepreventorium...
In die tijd was ik franstalig (nu nog steeds, maar sinds ik belastingen betaal ben ik officieel ingelijfd bij de vlaamse gemeenschap). De preventorium van vòòr de GSM was een microcosmos op zichzelf. Je was daar aanwezig voor een jaar of meer, zonder veel contact met je ouders. Toen ik nog jonger was, zat ik in de Familia (toen een kristelijke instelling, nu een bungalowpark voor rijke, voornamelijk Duitse toeristen). Het was niet ongewoon dat je ouders maar éénmaal om de drie maanden op bezoek kwamen. Het leven was toen veel harder dan tegenwoordig: slaapkamers met 4 maal 15 bedden (de befaamde alvamas, de 'al' stond voor Prof. Dr. Fernand Alexander, de naam van de hoofdgeneesheer), in iedere 'section' een 60-tal kinderen en 4 opvoeders (in die tijd nog studenten van de HISS die in sommige gevallen niet goed konden opschieten met kinderen, en één professionele begeleider (Francis) voor de volledige populatie). En veel (teveel...) sport. Dezomer (sic) zal ik mij blijven herinneren. Of takkebossen planten (planter des fagots) in de grote put en in de duinen. Slavenarbeid zouden we het nu noemen. Les Jeroms, les Copains, les Sioux, 3035, 355, 461 (mijn andere nummers kan ik mij niet meer herinneren, maar ik ben door de volledige cyclus gegaan, behalve de allerkleinsten), Les Beach Boys, Lost & Found, en voor de meisjes les Nayades et les Gypsies... Les Nayades bestaan niet meer, het was een te mooie en evocatieve naam, nu vervangen door de Beach Girls... Niemand begreep weliswaar wat "les Nayades" waren...
Op verschillende pagina's op deze site zal je kunnen lezen hoe het leven in het preventorium was (1970) en nu is (2006).
Het préventorium marin telde een belangrijke populatie Walen en Brusselaars. Ik zou graag in contact willen komen men mensen uit mijn tijd (dat waren de jaren '70), mail mij gerust.
Postkaart van het zeepreventorium (jaren 60-70), foto genomen achteraan het gebouw, ten westen van de Triton-zaal, met zicht op de feestzaal voor de kinderen in de zeeduinen. De hindernissenbaan in de duinen werd begin jaren 70 vervangen werd door een parcours achter het medisch paviljoen. In die tijd was een korte broek verplicht zowel in de zomer als in de winter.
Als ik deze foto's dertig jaar later opnieuw bekijk en vergelijk met "de jeugd van tegenwoordig", merk ik op de de gezondheidspeil van de jongeren toen veel beter was. De kinderen hadden misschien wel asthma, maar ze hadden een betere algemene toestand. Ook op te merken op de foto's: het begin van de lange haren!
Kinderen die nu naar school gaan dragen geen korte broeken meer in de winter, ze doen onvoldoende aan sport en zijn veel te dik. Het zeepreventorium heeft deze trend opgemerkt en is zich gaan specialiseren in de behandeling van overgewicht bij kinderen (obesitas).

Toen Pierre Carteus sportmonitor was, was ik te jong aan deel te nemen aan deze sportactiviteiten (ik zat toen bij een jongere groep). Rechts zie je een enige foto van Pierre Carteus. De direktie liet hem voetbal spelen in het zwembad, zodat hij toch nog een beetje in zijn element was. Een andere voetballer dat ook bij het zeepreventorium werkte was Freddy “Bal-Bal” Qvick.
Pierre Carteus était footballeur au Club de Bruges (puis à Oostende) et finalement moniteur de sport au préventorium. Cette photo est l'unique photo que j'ai de lui. On le laissait jouer au foot dans la piscine avec les enfants, de manière qu'il se sente un petit peu dans son élément. C'est malheureusement la seule photo que j'ai de lui.
Mocht je fotomateriaal of leuke anecdotes over het preventorium kennen, dan kan je mij gerust mailen: Marc Doigny.
Si vous disposez de photos de cette époque ou de tout autre document qui peut être publié, vous pouvez me l'envoyer: Marc Doigny.


![]() Klein bureau van Alexander (hij had ook nog een groot bureau in het medisch paviljoen) |
|---|
Cette page contient tout ce qui n'a pas encore trouvé une place définitive, comme cette photo prise à l'école du HISS (l'école supérieure pour assistants sociaux), avec Tyssens et Dardeyn (elle doit être prise fin des années 1970). Fernand Alexander n'était pas seulement docteur, mais aussi professeur (en droit d'enseigner à l'université). Il donnait aussi des cours de sociologie au HISS.
| 30.10.2006 - 01:08:15 | Jean-Pierre Dubois | Dr Alexander zei in een vraaggesprek met leerlingen van het Zeelyceum, eind juni 1973, dat hij 'evenveel in Brussel moest aanwezig zijn' als in het Zeepreventorium en dat hij daardoor wel wat was 'vervreemd van de kinderen en de personeelsleden' die hij niet meer altijd 'bij naam' kende... Zijn vakhoofd in de Vrije Universiteit Brussel was destijds professor C. Susanne, menselijke ecologie. Nu is professor dr Luc Hens vakhoofd van dit Centrum voor Menselijke Ecologie (een voorloper op dat vlak in ons land, die instelling in de Vrije Universiteit Brussel). |
|---|
ik doe een oproep aan al die op de groepsfoto copains van de jaren 70 staat hierboven, laat het me weten ik sta er ook op mijn e-mail fc109529@skynet.be groeten aan iedereen |
Code à introduire![]() In te geven kode |
|---|