Een oproep: Beste mede-preventorium bewoners die de jaren '70 hebben doorstaan (vooral deze uit de eerste helft der jaren '70), en die zich, evenals ik, nog steeds onterecht outsiders voelen in onze zogezegd evenwichtige maatschappij (ik heb nog steeds een draak van een "ik hoor er niet bij"-gevoel, teweeggebracht door de amateuristische onkunde van het ooit zo "professionele" P.M.S. en het Zeepreventorium). Ik zou graag met U van gedachten willen wisselen, om te horen of ze U indertijd ook op dezelfde manier hebben behandeld.Hier mijn adres: danny.caes1@pandora.be
Angst om zogezegd "verkeerde" dingen te zeggen of te doen, of zich onconventioneel te gedragen, of iets te zeggen dat destijds (in het zeepreventorium) totaal niet begrepen werd, dat was dus mijn grote probleem. Zo zat ik meermaals te denken dat de pappies (en mammies) het erg verdacht zouden gevonden hebben moest ik hen terstond hebben gevraagd welke dag van de week we waren (ik wachtte steeds vol ongeduld op de vrijdagavond, om naar huis te mogen voor het weekend). Ik dacht: "Stel dat ik hen nu ineens vraag welke dag van de week we zijn, ze zouden daar misschien hun conclusies uit trekken en besluiten dat ik geen tijdsbesef heb en teveel in een soort fantaziewereld leef". Tja, je had daar in dat zeepreventorium dus echt het gevoel dat je constant in de gaten werd gehouden! Alles wat je deed en zei werd bijgehouden, want daar werden dan "conclusies" uit getrokken om eventueel "de nodige verbeteringen" op aan te brengen. Eerlijk gezegd, die zogenaamde "verbeteraars" zouden beter eerst eens naar zichzelf gekeken hebben, WANT: aan sommigen van die pappies en mammies (alsook aan het personeel van het P.M.S. en van mijn school in Gent) was DUIDELIJK één en ander loos! Maar daar moest over gezwegen worden, want anders... Nu, ik hoop dat sommigen uit die tijd (dus het P.M.S., mijn school, het Zeepreventorium) die dat hier nu zitten te lezen (hoop ik toch), zich hardop beginnen te realizeren wat voor rampzalige psychologische rot-toestanden ze destijds via hun zogezegde "professionalisme" hebben veroorzaakt! Waarschijnlijk bent U nu allemaal al in pensioen, maar U dient zich schuldig te blijven voelen tot U erbij neervalt! Ik hoop dat U dit begrijpt.
Linda, Ronald, en alle andere anciens van het Zeepreventorium, moesten ze mij nu vandaag de dag vragen of ik daar destijds graag was, wel, ik zou begot niet weten wat ik daar zou moeten op antwoorden. MOEILIJKE vraag! Het is een beetje als in ons dagdagelijks bestaan. Indien iemand ons zou vragen: "besta je graag?", dan weten we ook niet echt wat we daar zouden moeten op antwoorden. Zo was het dus ook in het Zeepreventorium. Nu, ik kom misschien zéér negatief en besluiteloos uit de hoek, maar het was natuurlijk niet allemaal kommer en kwel. Het eten bijvoorbeeld was tiptop in orde (nooit geklaagd), en de mammies zagen er goed uit, vooral de mammie die mijn stripverhalen zat te lezen (ik herinner mij nog dat ze haar wenkbrauwen eventjes op trok, omdat ze mijn DAN COOPER-ruimtestripverhalen nogal bizar vond). Spijtig dat ik nooit echt te weten ben gekomen wie "Erica" (of "Ulrika") was (een charismatisch mooi meisje waar ik een oogje op had). Vreemd: ik hoorde steeds "Eureka", maar het zal dus Erica of Ulrika geweest zijn. En ik zou ook willen te weten komen wie van de Jerommekes mij destijds "Daantje plus Caesje" noemde (ik ben glad vergeten wie daarmee voor de dag kwam). Enfin, op sommige dagen was het daar dus zo slecht nog niet... (P.S.: Erica/Ulrika, moest het zijn dat je dit gastenboek zit te lezen, laat eens iets weten! En indien je dit INDERDAAD aan het lezen bent: EUREKA!!!!!).
Ronald, Marc, en de andere anciens van het Z.P.M.; een algemene samenkomst van Z.P.M.-anciens lijkt ook voor mij eerder 'op zijn plaats' in het Zeepreventorium zelf. Nu, de volkssterrenwacht te Gent kan elke woensdagavond bezocht worden vanaf 20.00h, en waarschijnlijk ook tijdens de zomervakantie (ook elke woensdagavond). Dus U kunt gerust eens afkomen, toegang gratis (Gezusters Loveling-straat, Gent). En mits wat geluk kunt U mij daar dan aan 't werk zien in de grote (of de kleine) koepel, ofwel op het meteo-grasveld. Er valt altijd wel iets te zien, zelfs als het bewolkt is ook, want er kan tevens naar een 3-D presentatie gekeken worden (een digitale docu-film over het zonnestelsel, bekeken m.b.v. speciale Polaroid-brilletjes!). En als de maan "uit zit" dan geef ik mijn eigen unieke "maan-show" in de koepel, want ik ben een heuse "maan-toerist"! ("Wegwijs op de maan" d.m.v. de COOKE-STEINHEIL refractor-telescoop en de detailrijke maanatlas van Antonin Rukl).
Een oproep. Misschien is er iemand van de anciens (periode 1973-1974) die zich herkent in het volgende: op een bepaald moment was ik eens de rand van de Grote Put aan het verkennen (tijdens "vrij spel") en een aantal Jerommekes (?) vroegen mij naar hun "kamp" te komen om ook eens te proeven van de ragdunne plantslierten die daar onder de struiken te vinden waren. Er was daar onder hen een "connoisseur" van die plantslierten, en die zei tegen mij: "Je moet dat ook eens proeven, het smaakt naar snoep" (of zoiets). En ik, zo dwaas als iets, begon dus ook op die slierten te knabbelen (ze zagen eruit als een soort natuurlijke uitrekbare lichtgroene scoubidou). Ik kan niet zeggen dat het mij toen echt gesmaakt heeft (zoet-zuur), maar na een tijdje begon dat "knabbelen op de plantslierten" toch een soort "mini-verslaving" te worden (en knabbelen dat we deden, daar onder die struiken, omdat we ons anders zaten te vervelen). Terzijde; wie herinnert zich ook nog de talrijke zwarte houtskoolbrokjes die her en der te vinden waren, afkomstig van de kampvuren? En dan de vis-happenings op het strand (vis eten rond een kampvuur). Zelden zo veel vuur gezien als toen. En BAKSTENEN dat daar indertijd in de duinen lagen! Alsof hele reeksen afbraakfirma's daar hun afval hadden gestort. En ook nog: konijnen-holen, en het... eh... "achterlaatsel" van konijnen, cartouches, en kleine slak-schelpjes.
Ronald, wat ik mij vooral herinner van die nocturnale "sprotjesfeesten" (ik heb er misschien maar 1 of 2 meegemaakt, maar toch) was niet de vis zelf, maar wel het algemene zicht op de zee en het strand in het donker. Dat vond ik zéér fascinerend! Vooral de talrijke lichtjes van verre schepen aan de horizon, alsook de regelmatige "3 pulsen" van de vuurtoren in Oostende. Het meest frappante verschijnsel echter was de zichtbaarheid van het lichtgevende plankton als we doorheen het water liepen, of als we met onze laarzen krachtig op het natte strandgedeelte "stampten" (er was dan telkens een soort uitdijende lichtgolf te zien, bestaande uit ontelbare opflakkerende "sterretjes": een zéér merkwaardig fenomeen!). P.S.: ik veronderstel dat het best zal zijn om ons verdere schrijfsel te verplaatsen naar het gezamenlijk FORUM, want anders zal de boel hier min-of-meer op ontploffen staan vrees ik. En volgens mij zal Marc Doigny dat nu ook wel aan het denken zijn.
Nog 4.3GB over op de server! Maar ik zal wel de berichtjes eens sorteren per onderwerp.
Franky, ik herinner mij een Suske (of Jerommeke) wiens "pullover" (enfin, het bovenste gedeelte van zijn training) in de vorm van een "kuip" boordevol cartouches hing. Mens wat een hoop! Zo kwam dat Suske/Jerommeke de tunnel binnen, richting complex. Ik dacht: "Waar komen al die cartouches vandaan?". Kunt U zich voorstellen wat er daar allemaal in die duinen en op dat strand lag. Wij kuisten daar dus (bij wijze van spreken) destijds heel de boel op! Waarschijnlijk moet dat daar tegenwoordig relatief proper bij liggen, want we zijn ondertussen alweer een 30-tal of 35-tal jaren later. Wat gaat de tijd snel...
Beide foto's van de galerie aan de Tritonzaal. In mijn tijd was er kortstondig een snoep- en schoenenwinkel in de galerij (aan de Beach-Boy-kant). Links op de tweede foto (rechtover de toiletten) zit nu het archief, met alle kranteknipsels, foto's,hellip; uit die tijd.
Marc, de kans bestaat dat je mij nu binnen de kortste keren een welgemikte digitale trap onder mijn cyber-achterwerk gaat geven. Maar ik wens iets te vermelden i.v.m. mijn muzikale gewaarwordingen tijdens mijn verblijf in het Zeepreventorium. Zo liep ik tijdens dat vreugdevolle jaar 1973 gedurig met een L.P. van de Amerikaanse gitaarvirtuoos LES PAUL in mijn hoofd (een L.P. die mijn pa destijds gekocht had: "LES PAUL NOW!"). En het was niet alleen DAT, want ook "The Jimmy Castor Bunch" spookte door mijn hoofd (de L.P. "It just begun"), alsook nog ander stevig rockwerk (The Golden Earrings, Ike and Tina Turner, etc...). Maar wat een bevreemdende toestand was het echter toen ik de pappies en mammies in het Zeepreventorium steeds hoorde afkomen met ondingen als: "Eerste Couplet, dat is een Potteke Vet, dat is een Potteke Potteke Potteke Potteke Ve-e-et dat op de Tafel is gezet, ta-ra-ra...". Ik dacht: "Maar enfin, wat een froebeltoestand is dat hier toch!". Ik zat steeds te wachten op "the real stuff" (!), maar we moesten het dus stellen met rommel als "Alex Rodenbach die had nen vogel in zijn hand" en al dat soort middeleeuws gedoe (we waren potverdorie 1973!). En als ze dan, op zeker moment, ook nog 's op de proppen kwamen met dat potsierlijk "feest" rond Breughel en die houten soeplepels... Ajaj toch! Enfin, ik denk dat U nu wel zult begrijpen waarom ik daar steeds met "binnenhoofdse muziek" rondliep. Het was gewoon niet te aanhoren, hetgeen waar die pappies en mammies mee voor de dag kwamen! Op één enkele uitzondering na, want op een gegeven moment liet er een zekere pappie zijn casetterecorder horen, waaruit plots het volgende kwam: "Ik doe wat ik doe" van Astrid Nijgh! (van een revolutionaire gebeurtenis gesproken!).
Marc, "Reelin' in the years" (Steely Dan), "Tie a yellow ribbon round the old oak tree" (Dawn), "Stuck in the middle with you" (Stealers Wheel), en dan ook nog iets van The Who, maar daar kan ik de titel niet van vinden. Dan herinner ik mij ook nog iets van Boudewijn De Groot dat uit de casetterecorder van een pappie kwam ("Jimmy" dacht ik). Nu, ik herinner mij van het Franse duo Stone & Charden nog iets dat waarschijnlijk NIEMAND zich nog kan herinneren: ze waren in de lente van 1974 eens op televisie met een liedje dat blijkbaar over de ruimte ging, want als achtergrond was er een fragment uit de Britse Sci-Fi reeks "U.F.O." te zien (van Gerry en Sylvia Anderson), alsook enkele telescopische opnames van de zon! (uitbarstende protuberansen). Stone & Charden waren toen alletwee in het zilver gekleed. Ik had dat gezien ten tijde van de "Zeeklas" (Oostduinkerke); op een zwart-wit televisie. Mijn selectief geheugen heeft dat dus al die jaren onthouden. Tja, 't was niet moeilijk: de RUIMTE kwam aan bod!
Marc, weet U soms wat ze met de transparante glazen bol van de zonneschijnmeter gedaan hebben? (de zonneschijnmeter die in dat meteo-station op de duinen stond). Daar heb ik indertijd meermaals geboeid staan naar kijken, omdat ik intuitief al wist dat daar een prachtig optisch effekt mee tevoorschijn kon "getoverd" worden (Primaire en Secundaire interne zonnereflecties)(spectraalkleurig en verwant aan de 1ste en 2de regenbogen!).
Geen idee wat ze met de installatie in het meteostation in de duinen gedaan hebben. Waarschijnlijk terug naar het KMI (het was opgesteld in samenwerking met de KMI, niet voor voorspellingen, maar wel voor luchtanalyses).